Waarom lukt het de ene mens beter zich aan te passen dan de ander? Daar zijn velerlei antwoorden op, afhankelijk vanuit welke theorie je de vraag benaderd. Een greep uit de factoren die hier een rol in kunnen spelen, afkomstig uit het domein van de psychologie en de sociologie: persoonlijkheid, psychosociale factoren, cognitieve eigenschappen, sociale steun uit je omgeving, veerkracht, demografische factoren, optimisme, biologische processen, communicatievaardigheden, machtsverhoudingen, life-events. Het voert te ver om hier nu verder op in te gaan, maar het mag duidelijk zijn de bovenstaande vraag niet makkelijk te beantwoorden is. Het vraagt kennis en vaardigheden, om tot een juist beoordeling te komen van hoe iemand zich aanpast aan een nieuwe situatie. Velen van ons lukt het ook zich in  mindere of meerdere mate aan te passen. Anders gezegd, de een is wat adequater dan de ander in zijn gedrag.

Momenteel wordt er veel van ons aanpassingsvermogen gevraagd. De veranderingen in Nederland zijn ingrijpend en lijken over elkaar heen te buitelen. Zo raken de aanpassingen onze (professionele) identiteit, onze portemonnee, onze onderlinge verhoudingen thuis.  Om maar wat te noemen.  De stress die dit oproept, zeker naarmate de situatie langer duurt, zal voor sommigen naar verwachting extra psychosociale problemen opleveren. In de praktijk beginnen we dit ook al te merken. Enkele voorbeelden: dhr. X heeft net  besloten te gaan scheiden van zijn partner. Hij  zit nu voortdurend met partner en kinderen in een klein huis met allerlei spanningen tot gevolg.  Of een medewerkster met een burn-out, van wie de partner nu zonder werk thuis zit en geen inkomen meer heeft. Beiden versterken elkaar in hun stemming, zodat haar klachten toenemen.  Of een andere medewerker met burn-out die nu zijn kind met ADHD les moet geven. In dit soort situaties worstelen mensen en is er behoefte aan iemand die, professioneel, met ze meedenkt en advies kan geven.

Om te voorkomen dat medewerkers gaan uitvallen in werk door psychosociale problemen, is het belangrijk dat zij weten bij wie ze terecht kunnen voor psychosociale hulp. Dat geldt natuurlijk altijd al, maar zeker in deze tijd waarin er veel wordt gevraagd van ons aanpassingsvermogen. Ook als een werknemer even letterlijk uit beeld is, doordat er geen werk is, heeft een werkgever de keus om medewerkers te wijzen op het feit dat deze hulp wel beschikbaar is. Juist in deze crisistijd. Telefonisch of via videobellen kan een werknemer contact hebben met een bedrijfshulpverlener die met hem bekijkt wat hij wel/niet kan doen om deze situatie het hoofd te bieden. Hoe past hij zich aan en waarom lukt het niet, wat is er nodig om anders met de situatie om te gaan? Zoals aan het begin van dit blog al is aangegeven: het vraagt veel kennis en vaardigheden om te beoordelen wat er meespeelt en wat er nodig is in een specifieke situatie.

Overigens zijn psychosociale problemen al langer een van de belangrijkste redenen van verzuim onder medewerkers. Interventies van hulpverleners, gericht op preventie ter voorkoming van uitval van medewerkers in werk, spelen een rol bij het terugdringen van dit verzuim. Dit is in deze crisistijd nog meer van belang dan normaal. Immers, de economie verkeert in zwaar weer. We hebben meer dan ooit (mentaal) gezonde mensen nodig die we kunnen inzetten om er, ook economisch, weer bovenop te komen.

Het helpt als werkgevers en werknemers elkaar, juist in deze tijd,  een beetje extra in de gaten houden en professionele hulp bespreekbaar maken als dit nodig is.

Wilt u bedrijfsmaatschappelijk werk inschakelen?
Neem dan contact met ons op.