Burnout in tijden van coronacrisis

En dan zit je thuis… De bedrijfsarts en de bedrijfsmaatschappelijk werker hebben je het dringende advies gegeven om voorlopig niet te werken. Het kan ook niet anders, want je kunt niet meer. Alles lijkt moeite te kosten, je voelt je doodvermoeid en je tranen lijken maar niet op te drogen. Mentale uitputting, na een lange tijd van chronische stress. Net als je onder ogen durft te komen, dat dit de realiteit is van je leven, en dat je nog geen idee hebt hoe uit dit dal te komen, net dan komt er nog een crisis bij. De Coronacrisis.

Dagelijkse realiteit

Je partner heeft een vitaal beroep en gaat gewoon naar zijn werk. Je zoon van drie en dochter van zeven heb je fulltime om je heen. Je ouders zijn 70+, op hen kan je in deze tijd geen beroep doen. De buurvrouw heeft het coronavirus en het hele gezin, inclusief speelmaatjes voor je kinderen, zit binnen. Paniek. Dochter moet geholpen worden met lezen, met sommen maken. Zoon is voluit aan het peuterpuberen en zegt niets liever dan “nee”. Je denkt: hoe ga ik dit volhouden? Terwijl je al amper je bed uit kon komen? Wat nou herstel? Hyperventilerend sleep je jezelf door de dag. Je voelt je tekort schieten op alle fronten, als ouder (de tv draait overuren), als partner (wie wil er nu bij thuiskomst zo’n zombie zien die alles negatief ziet) en als werknemer (je moet je leidinggevende vertellen dat het eigenlijk nog slechter met je gesteld is dan een paar weken geleden). Hoe verder?

Dit is een voorbeeld, maar voor veel werknemers die met een burnout thuis zitten, is dit sinds kort de dagelijkse realiteit. Vooral voor mensen die door de coronacrisis de hele dag hun kinderen thuis hebben. Sommige mensen ervaren een teruggang in klachten. Ze vinden het moeilijk zich aan te passen aan een situatie die steeds lijkt te veranderen en kunnen moeilijk hun rust vinden.

Tips

Hoe red je je in zo’n situatie? Hier zijn een aantal algemene tips die je kunnen helpen:

  1. Houd een korte lijn met een hulpverlener, bedrijfsmaatschappelijk werker of psycholoog die jou begeleidt in dit proces. Het uiten van je worsteling helpt vaak al gedeeltelijk en stelt de professional in staat om met jou mee te denken en jou te adviseren.
  2. Probeer structuur te houden in je dag. Structuur geeft houvast, vooral in een tijd waarin er al zoveel chaos in je hoofd is. Zet die wekker dus en kleed je aan.
  3. Las pauzes in na iedere inspanning. Je hebt alleen nog maar ontbeten? Dat is voor sommigen al een prestatie op zich: je bent immers je bed uitgekomen en hebt wat gegeten. Goed gedaan. Nu even pauze.
  4. Zorg dat je elke dag een frisse neus haalt, bij voorkeur in de natuur.
  5. Mobiliseer hulpbronnen. Van wie kun je praktische en/of emotionele steun krijgen? Dagelijks even bellen met je moeder of een vriendin? Iemand vragen om avondeten voor de deur te zetten? Is er een kindje uit de buurt (van wie de ouders zich verder goed houden aan de sociale terughoudendheid) bij wie je kindje mag spelen?
  6. Wees mild voor jezelf: oké, dan ziet je huis er niet piekfijn uit, is de was niet gestreken, eet je weer pizza en heeft je zoon wel heel lang gegamed. Jammer, maar het kan even niet anders. Als je helemaal gezond bent dan kan je je gedragen naar de normen die je gewend bent te hanteren, maar nu roei je met de riemen die je hebt. Door ook nog eens superstreng tegen jezelf te zijn, help je jezelf zeker niet.
  7. Tel je zegeningen. Kijk naar wat wel gaat en wat goed gaat: je hebt niet ál het huiswerk gemaakt met je kind, maar je hebt huiswerk met hem gemaakt. Je hebt geen boswandeling gemaakt, zoals je had gepland, maar je hebt even buiten in de tuin gelopen. Je hebt je kind niet voorgelezen, maar wel een oplossing bedacht door haar een luisterboek te geven.
  8. Zorg, als het even kan, dat je gezond blijft eten en drinken. Wees matig met cafeïne en alcohol, vet en suiker. Je vergroot hiermee de kans dat je letterlijk en figuurlijk beter in je vel komt te zitten.
  9. Zoek bewust naar wat jou ontspanning en plezier geeft. Soms is het plezier ver te zoeken en lijkt het alsof je nergens meer blij van wordt, maar juist door te doen doorbreek je patronen en ontstaat er een opening voor… misschien een positiever gevoel, zoals tevredenheid of plezier.
  10. Stel prioriteiten: wat is belangrijker? Dat je kind al zijn schoolwerk af heeft of dat jullie een ontspannen dag samen hebben? Dat je alles zelf doet of dat je een ander om hulp vraagt? Dat je je vasthoudt aan een schema of dat je flexibel bent?

 

Last but not least: hopelijk heb je een begripvolle, steunende leidinggevende met oog voor de uitzonderlijke omstandigheden waarmee je jezelf in deze toestand geconfronteerd ziet. Die steun kan je namelijk goed gebruiken en vergroot je kansen op herstel.

Wilt u bedrijfsmaatschappelijk werk inschakelen?
Neem dan contact met ons op.